RESOLVENDO O CASO DE MATILDA

Comezamos o noso caso, cuxo obxectivo é atopar a causa pola que a porquiña Matilda faleceu. Matilda foi unha dos tantos porquiños que morreron aos poucos meses de idade por causas descoñecidas, aínda que algúns dos síntomas manifestados foron diarrea e mordeduras no rabo, entre outros.

Ao realizar o análise do corpo do animal encontramos lesións pulmonares graves; os bronquios segregaban un líquido purulento e o estómago contaba cunha úlcera preto do cardias. Neste mesmo órgano e no intestino atopáronse diversas hemorraxias. Aquí comezamos coa nosa investigación!

1. OBSERVACIÓN DA MOSTRA

Estivemos observando a mostra e puidemos ver diversas cousas. Primeiro, vemos que está dividida en dúas metades, xa que podemos observar unha liña cortante que divide a mostra en dúas partes totalmente diferentes. Unha zona cremos que está formada por un órgano do aparato respiratorio, o pulmón, xa que podemos ver alvéolos pulmonares. Na outra parte vemos un tecido do aparato dixestivo, do estómago, concretamente do cardias.

Tamén puidemos observar unha mancha rosada. Cremos que se trata dunha úlcera estomacal.

Aquí vemos ambas partes da mostra por separado. Facemos unha comparación con tecidos de órganos sanos.

- Tecido pulmonar: nel, segundo nos cremos, podemos observar bronquios pulmonares. 

  Canto máis achegamos o microscopio, podemos ir observando os bronquiolos.

- Tecido estomacal: según a nosa hipótese, cremos que nos atopamos no cardias. Nas

  mostras podemos ver unha especie de manchas violetas e rosáceas.

2. HIPÓTESES

- Hipótese 1: Estrés

Segundo a nosa primeira hipótese, a morte da porquiña pode estar relacionada co estrés sufrido a causa das obras que se estaban a realizar na granxa. Cremos que tamén se puido producir un desfase na rutina da granxa, é dicir, alterarse ou interromperse o patrón das comidas. Así como un cambio no hábitat dos porcos. Todo isto desencadearía o estrés dos porcos, o cal provocaría as mordidas no rabo e nas orellas entre os animais, enfermidade que se coñece como caudofaxia. Isto provocaría numerosas infeccións e abscesos que acabarían por causar a morte.

- Hipótese 2: Engorde intensivo

A segunda hipótese baséase na idea de que os porquiños sufriron un engorde intensivo, é dicir, que puideron ser cebados bruscamente. Todo isto acabaría por provocar numerosas úlceras gástricas, que sumadas a toda a sintomatoloxía observada, como as feces escuras, podería chegar a causar o falecemento dos animais.

- Hipótese 3: Oesophagostomiasis

A nosa terceira hipótese é que un verme nematodo parasito, coñecido baixo o nome de oesophagostomum, parasitou o intestino groso, formándose numerosos nódulos neste mesmo. Estas larvas perforarían a parede intestinal dando lugar a diarreas e os nódulos estouparían provocando numerosas infeccións, as cales causarían febre, perda de apetito e de peso, diarreas escuras, ... Estes mesmos síntomas son os mostrados no noso caso, polo tanto, cremos que esta enfermidade pode ser a causa da morte dos animais.

- Hipótese 4: Parasitismo pulmonar

Esta hipótese foi decisiva na nosa investigación. Trátase dunha infección adquirida polos porcos ao inxerir unha especie de miñocas (lombrigas de terra) que penetran no intestino do porco e que se transportan mediante vía linfática e sanguínea ata os pulmóns. O síntoma máis destacado desta infección é a tos, causada polos parasitos que se encontran en movemento nos condutos polos que circula o aire. Ademais, o parasito, durante a súa migración, xera danos ao atravesar os tecidos do intestino. Todo isto acabaría provocándolle a morte.

- Hipótese 5: Disentería porcina

A disentería porcina é unha enfermidade moi contaxiosa nos porcos, causada pola bacteria Brachyspira hyodysenteriae (Bh). Esta bacteria vive no intestino groso e dana o revestimento deste. Cremos que pode ser esta enfermidade debido a que os porcos infectados poden parecer deprimidos e con pérdida de apetito. Esta enfermidade tamén se caracteriza pola diarrea, que en casos graves, esta pode conter sangue e mucosidade. Esta patoloxía ten efectos como a baixa tasa de crecemento, que son algúns dos síntomas do noso caso.


Feito por: Laura A., Aitana B., Vanesa C., Noelia G.

Entre mostras de sangue canina.

O caso no que estamos a investigar o grupo 3, trata dun can que axuda ao seu dono coas ovellas que desaparece, e é atopado 5 días despois, inconsciente e coa  pel desgarrada e ferida.

A continuación, subimos as mostras da diferencia en  cantidade de glóbulos brancos e vermellos en dous frotis sanguineos (tinguidos con panóptido rápido), na mostra 1 ( un frotis sa) e na mostra 3 (un frotis do que temos que hallar a alteración encontrada).

MOSTRA UN, X4.

MOSTRA 1, X10.

MOSTRA 1, X45.

MOSTRA 3, X4.

MOSTRA 3, X10

MOSTRA 3, X45.

Nestas mostras, rápidamente nos damos conta que na que está sa ( mostra 1) hai unha gran cantidade de glóbulos vermellos en comparación da mostra tres, o que nos podería , en un caso, dar indicios de hemorraxia, tamén podemos ver a diminución de glóbulos brancos de unha mostra a outra, o que tamén nos podería facer pensar que pode ter neutropenia ( diminución do número de neutrófilos en unha mostra de sangue) .

Hemorraxia devido a que o noso can, apareceu ferido en unha cuneta, sen saber o porque, tras unha desaparición de varios días

En estas mostras, como ben publicaremos despois, poderemos ver que o noso can, non so se atopa en un déficit dos tipos de glóbulos máis coñecidos, os brancos e vermellos, se non que tamén atopamos, unhas partículas descoñecidas, das que aínda non sabemos nen o máis mínimo.

Temos varias ideas na cabeza, entre elas, en pensar si podería ser un protozoo, unha bacteria, ou...

E velaquí tedes o noso individuo..

Despois de seguir investigando na nosa mostra, chegamos a conclusión de que soamente son artefactos. Nada que ver , ao fin e ao cabo,coa enfermidade de Pastor, o can da mostra non sa.

Como xa dixemos, seguimos investigando máis días e demonos conta, de que era tan sencillo como a hipotese que plantexamos anteriormente.
Pastor so ten neutropenia,un déficit de neutrófilos, que en este caso,probablemente veña dado por unha infección.Pode haber varios tipos de infeccións; vírias e bacterianas muy severas,ainda que, tamén pode  ser anorexia ou pirexia.

Anorexia, podería ser, porque, levaba varios días desaparecido o que pode ser, que non se alimetara, e de este modo, aínda que non chegase ao punto de ter anorexia,podería ter principios.

Infección,porque despois de estar desaparecido, volveron a atopalo os seus donos, pero desta vez  o can, tiña feridas, a vez que desgarramentos na pel e ensangrentado.
Se esas feridas, se infectaron poderia dar lugar a unha das infeccións anteriormente nomeadas.

Centrándonos na neutropenia, podemos achegar informaión da que sacamos a conclusión de que padece de esa enfermidade.

HISTOLOXÍA ANIMAL

OS TECIDOS ANIMAIS

TECIDOS EPITELIAIS

Formados por células pouco modificadas que se renovan constantemente. Están dispostas moi unidas entre sí sen deixar espazos intercelulares.

Epitelios de revestimento

Epitelios glandulares

TECIDOS CONECTIVOS

Os máis abundantes. Unen, dan soporte, nutren e protexen os demais tecidos.

CASO 7

Atopámonos cun caso de alta mortandade de salmónidos nunha piscifactoría, e para proceder á investigación precisamos o análise da auga do tanque.

Ante á información que se nos achegou, realizamos a seguinte interpretación:

PRIMEIRA HIPÓTESE:

Debido a un temporal, os alevíns foron trasladados a outro tanque, pero baixo a nosa percepción, entendemos que a auga na que se atopaban estes salmóns estaba contaminada por unha certa cantidade de nitratos. Observamos que a oxidación de nitrito a nitrato en sistemas de auga recirculada non é tan rápida, causando acumulación de cantidades de nitrito potencialmente tóxicas, sendo a causa principal desta toxicidade a oxidación do ferro da hemoglobina sanguínea, formándose metahemoglobina, incapaz de unirse ao osíxeno e producindo hipoxia (diminución do osíxeno) e a morte destes salmónidos. Isto provoca un nado descordinado dos alevíns, cambio na pigmentación, a perda de apetito… que foron os síntomas que nos permitiron identificar a anomalía.

Unha das características da presenza desta metahemoglobina é a cor marrón que que se perciben nos vasos sanguíneos das branquias destes salmóns, como podemos atopar nas mostras que se nos achegaron:
 x40

 

  

Despois de máis observacións que realizamos, descartamos esta hipótese debido a que o que pensábamos que era o causante da morte destes alevíns (as manchas marróns) eran melanóforos.

Os melanóforos son células situadas no tecido conxuntivo caracterizada pola presenza de numerosos gránulos de melanina no citoplasma e xunto cos melanocitos forman o compoñente pigmentario do tecido conectivo.

Como podemos observar nas mostras que aparecen abaixo, as laminillas das branquias atópanse unidas unhas ás outras en certos puntos:

     x40                                         x10                                          x4

     

A pesar de buscar enfermidades que podían ser as causantes disto, non obtivemos moitos resultados e unha posible causa puido ser a hiperplasia. Identíficase hiperplasia xeral das laminillas branquiales, a cal avanza desde o esqueleto da branquia hacia a porción distal das laminillas secundarias. Entre as laminillas identifícase un aumento de mucus, eritrocitos e unhas estruturas similares a ovas de fungos ou algas. Ocorreu metaplasia coa fusión das laminillas e perdeuse completamente a morfoloxía da branquia.

   

Fontes de información

Atlas de histoloxía

• Para peixes, do peixe cebra (inglés): http://bio-atlas.psu.edu/zf/
• Tecidos animais e vexetais (castelán):
• http://mmegias.webs.uvigo.es/inicio.html
• http://www.ujaen.es/investiga/atlas/
• Histoloxía veterinaria (inglés):http://cal.vet.upenn.edu/projects/histo/Index.htm
• Histoloxía xeral: tecidos http://www.uv.es/=histomed/medicina/index.htm
• Histoloxía especial: órganos http://www.uv.es/=histomed/medicinaEsp/index.htm
• Tinción PAS y hematoxilina-eosina (H-E). http://mmegias.webs.uvigo.es/6-tecnicas/protocolos/p-tincion-pas-h.php
• Células de Paneth http://duodenitis.info/celulas-de-paneth/

O MISTERIO DA EXPLOTACIÓN CUNÍCULA

Estamos a investigar o caso da morte de varias camadas de coellos.

Nas necropsias obsérvase que na rexión perianal presentaba manchas de feces, tiña o xexuno conxestivo e o colon contiña feces xa formadas. 

Aportanse as seguintes mostras histopatolóxicas do intestino con dúas tincións diferentes:

•  H&E: obsérvanse os pliegues da parede do intestino co epitelio, a mucosa e a capa muscular.

• PAS: nesta tinción realizase inicialmente unha modificación química ao tecido previa á coloración. Vemos a muscosa na cal se detectan mucopolisacáridos.

x10

x 40

Co xexuno conxestivo podemos entender que ten unha inflamación e a mucosa está moi activa, polo tanto iremos por ahí na nosa investigación.

Hipótese:

• Podemos pensar que a sua morte foi causada pola diarrea, xa que tiña o xexuno conxestivo, e as causas da diarrea poden ser por alteración no ritmo da alimentación.
  

Caso 4. PROTECCIÓN CIVIL: Copo un axente especial.

Xoves, 31 de Marzo

O caso que se nos achega trata do sucedido a Copo, o can pertencente a Unidade Canida de Busca e Rescaate da Protección Civil de Castro de Grelos, que tras rescatar a un home preto dun vertedoiro se lle encontraron  pequenas feridas no costado e unha mancha de sangue no beizo, ademais vomitaba e encontrábase baixo de ánimo semanas despois Copo deixou de comer, as suas feces eran oscuras e tiña dúas carrachas tras as orellas.

Nestes días estudaremos un frotis sanguíneo tinguido con panóptico rápido, que permitirá diagnosticar a súa enfermidade. 

Martes, 19 de Abril

Tras observar detidamente a mostra achegada, encontramos o seguinte:

Na imaxe, ademáis de verse un neutrófilo no centro, vemos unha mancha rosada no marxe inferior a esquerda.

Xoves, 21 de Abril

HIPÓTESES:

Tomaremos a hipótese de que dita mancha e unha enfermidade transmitida ao can polas carrachas que se lle encontraron nas orellas.

As carrachas, arácnidos que se estaban a alimentar do sangue do can, son transmisoras de enfermidades.

POSIBLES ENFERMIDADES A CONSIDERAR:

1.  Ehrlichiosis

Enfermidade producida pola bacteria rickesias que transmite a garrapata Rhipicephalus sanguineus.

A garrapata parasitada pola rickectsia pica a un can, e unha vez que a ricketsia está no interior do animal diseminase a través do sangre e do sistema linfático hasta alcanzar vísceras tan importantes como o fígado, bazo e gánglios linfáticos. Tras esta diseminación a tan importantes órganos, pode dirixirse as meninges.

Na fase aguda da enfermidade o animal presenta depresión, anorexia, fiebre, perdida de peso, secrecións oculares e nasales, disnea (dificultade respiratoria), aumento do tamaño ganglionar, edemáis en extremidades e escroto. É moi comúnn en zonas rurais.

Aínda que síntomas desta enfermidade, como a depresión e a pérdida de peso (xa que no caso que se nos presenta o can perde o apetito) coinciden, o periodo de incubación da enfermidade e de entre dez e vinte días, o que non coincide, e Copo non presenta os síntomas máis descatados desta, como a dificultade respiratoria, fiebre, etc.
Ademáis esta enfermidade ataca aos glóbulos blancos, nos que se reproduce, e non encontramos ningún glóbulo blanco con estas características polo que descartamos esta hipótesis.

Venres, 29 de Abril

2.  Piroplasmosis

Enfermidade tamén conocida como babisiosis, producida por un protozoo de xénero Babesia, moi frecuente na familia dos cánidos.

Entre as vías de transmisión encontramos, material contaminado, transfusións de sangue e garrapatas, as cales poden transmitir o protozoo de un animal parasitado a outros.

Síntomas: Diferentes graos de anemia, fallo multiorgánico, febre intermitente, apatía, algún síntoma respiratorio, sangrado nasal, diarrea, presencia de emorraxias na pel e aumento variado dos ganglios linfáticos.

Nestos frotis, a piroplasmosis aparece nos eritrocitos como corpos densos redondos, a maior parte destos encontranse situados na zona marxinal do eritocito o nas súas proximidades.

Eritrocitos sans

Eritrocitos con piroplamosis

Conclusión:

Copo padece piroplasmosis, que lle foi transmitida polas carrachas, e a cal atopamos nos eritrocitos. Ademais os síntomas desta enfermidade coínciden cos experimentados por Copo.

 

Agradecementos: Este traballo foi posible grazas a axuda de Mª Ángel, a nosa profesora de bioloxía, a cal co seu entusiasmo e preocupación nos motivou a indagar no caso de Copo e a interesarnos pola xenética.

Agradecer tamén a xente do Campus de Lugo por permitirnos participar neste gran proxecto.

Realizado por: Sara R., Laura R. e Rodrigo L.